Zadaj pytanie dotyczące niemieckiego, niezależnie od tego, czy dotyczy podstaw, czy bardziej zaawansowanej gramatyki, a nasz lektor niemieckiego udzieli Ci pomocnej odpowiedzi.
Wilgotne ciasto z dyni to jeden z tych wypieków, które ratują dzień, gdy senior ma mniejszy apetyt, a Ty chcesz podać coś miękkiego, aromatycznego i łatwego do zjedzenia. Dynia daje […]
CZYTAJ DALEJPogorszenie pamięci, rozkojarzenie czy trudność ze skupieniem to częste problemy w starszym wieku, ale także w codziennym życiu opiekunki, która działa w pośpiechu, niewyspana i pod presją. Dobrze dobrany suplement […]
CZYTAJ DALEJRefluks u seniorów to częsta dolegliwość, która potrafi bardzo utrudnić codzienne funkcjonowanie. Pieczenie za mostkiem, cofanie treści żołądkowej do przełyku, kaszel po jedzeniu czy chrypka bywają mylone ze „zwykłą niestrawnością”, […]
CZYTAJ DALEJ
Ostatnio usłyszałem w Niemczech słówko ,,Smalltalk”. Nie znam angielskiego, co oznacza to słówko?
Obecnie w j. niemieckim mamy do czynienia z coraz większą ilością zapożyczeń z j. angielskiego (anglicyzmów), co może stanowić problem dla osób pracujących w branży opiekuńczej. ,,Smalltalk” to krótka, luźna rozmowa na niezobowiązujące tematy prowadzona z osobą, której dobrze nie znamy, aby nawiązać pierwszy kontakt. W ramach takie rozmowy możemy zapytać rozmówcę, co u niego słychać, porozmawiać o pogodzie lub innym neutralnym wydarzeniu.
Przebywając w Niemczech w Sylwestra widziałam różny zapis słowa ,,Nowy Rok”. Raz pisali ,,das Neue Jahr” a raz ,,das neue Jahr”. Która wersja jest poprawna?
Obydwie wersje są poprawne. Zasadniczo słowo ,,neue” piszemy z małej litery, ponieważ jest to przymiotnik określający inne słowo, czyli rzeczownik ,,Jahr”. Jednak określenie ,,Nowy Rok” stało się pewnego rodzaju nazwą własną i frazą, dlatego może być również zapisywane wielką literą.
Jaka jest różnica między ,,sie” a ,,Sie”?
Podane zaimki osobowe mogą budzić wątpliwości, jednak przyjrzyjmy się im bliżej:
– jeśli chcemy powiedzieć ,,ona”, stosujemy ,,sie” (pisane małą literą) i czasownik odmieniamy w 3 osobie liczby pojedynczej;
– jeżeli zwracamy się do kogoś grzecznościowo (Pan/Pani/Państwo) wybieramy formę ,,Sie” pisaną wielką literą, wtedy używamy 3 osoby liczby mnogiej;
– jeśli określamy grupę osób lub rzeczy, np. one/oni, stosujemy ,,sie” (pisane małą literą) i czasownik odmieniamy w 3 osobie liczby mnogiej.
W codziennej komunikacji bez problemu zorientujemy się, o którą osobę chodzi. Wynika to z kontekstu.
Czy w niemieckim wszystkie rzeczowniki piszemy z dużej litery?
Tak, w j. niemieckim rzeczowniki piszemy wielką literą niezależnie od tego, gdzie znajdują się w zdaniu i czy są nazwą własną. Gdy w 1996 roku przygotowywano wielką reformę gramatyki rozważano odejście od tej zasady. Jednak z badań wynika, że rozróżnianie między małą i wielką literą ułatwia orientację w tekście i przyśpiesza prędkość czytania. Do zmian ostatecznie nie doszło. Wprowadzono zmiany w pisowni ostrego ,,s” (ß), interpunkcji i wielu innych aspektach.
CZĘSTO MYLĘ CZASOWNIKI „LIEGEN” I „LEGEN”. JAKA JEST RÓŻNICA?
Czasownik ,,liegen” (leżeć), ,,legen” (kłaść) oraz ,,sich legen” (kłaść się) przysparzają trudności osobom uczącym się j. niemieckiego. Warto zapamiętać, że jeżeli czasownik łączy się z przypadkiem Dativ (celownik) i odpowiada na pytanie wo? (gdzie?), czyli określa bezruch, użyjemy czasownika ,,liegen”, np.: Frau Schmidt liegt im Bett. (Pani Schmidt leży w łóżku). Jeżeli czasownik określa ruch, czyli odpowiada na pytanie wohin? (dokąd), a tym samym łączy się z przypadkiem Akkusativ (biernik) użyjemy słówka ,,legen”, np.: Ich lege die Tabletten auf die Kommode. (Kładę tabletki na komodę) lub ,,sich legen”, np.: Ich bin müde, ich muss mich legen (Jestem zmęczony/a, muszę się położyć).
OSTATNIO ZAMIAST SŁOWA „ENTSCHULDIGUNG” USŁYSZAŁAM „VERZEIHUNG”. CZY TO POPRAWNA FORMA?
Tak, obydwie formy są poprawne. Jeżeli chcemy kogoś przeprosić, możemy powiedzieć: ,,Entschuldigung/Entschuldigen Sie bitte” lub ,,Verzeihung/,,Verzeihen Sie bitte”.
SKĄD MAM WIEDZIEĆ, JAKIEGO RODZAJNIKA JEST DANE SŁOWO?
Nie jesteśmy w stanie podać zasad, które pomagałyby nam w 100% rozróżniać jakie słówko łączy się z jakim rodzajnikiem, ale warto spoglądać na końcówki rzeczowników. Dlaczego? Czasami ułatwiają one naukę rodzajników. Przykładowo rzeczowniki z końcówką – heit (Gesundheit – zdrowie), – keit (Möglichkeit – możliwość), – ung (Wohnung – mieszkanie) występują z rodzajnikiem ,,die”. Rzeczowniki z końcówką – ig (Essig – ocet), – ing (Fasching – karnawał), – ent (Patient – pacjent) przyjmują rodzajnik ,,der”. Końcówki – chen (Mädchen – dziewczyna), – lein (Fräulein – panna/panienka), – um (Zentrum – centrum) zauważymy, jeżeli rzeczownik występuje z rodzajnikiem ,,das”.
DLACZEGO MUSZĘ SIĘ UCZYĆ RODZAJNIKÓW? 😭
Rodzajnik jest konieczny, jeżeli chcemy aby zdanie było poprawne. W j. polskim rzeczowniki odmieniamy poprzez zmianę końcówek, np. Rozmawiałam z mamą.; Myślałam o mamie. W j. niemieckim nie odmieniamy samego rzeczownika (z małym wyjątkami), ale rodzajnik. Jeżeli go nie znamy, to możemy jedynie zgadywać i prawdopodobnie stworzymy niepoprawne zdanie. Przykładowo zamiast powiedzieć ,,Rozmawiałam z mamą” powiecie ,,Rozmawiałam z mama”.