Opieka nad osobą starszą może wydawać się łatwa tylko z pozoru. Niestety, nierzadko opiekunki wpadają w sidła nadopiekuńczości. Dlaczego jest to szkodliwe dla seniora? Koniecznie przeczytaj artykuł.

Nadopiekuńczość opiekunki – wróg profesjonalizmu

Czemu opiekunka nie może być nadopiekuńcza?

Opiekunki, szczególnie na początku swojej pracy bardzo często nie potrafią odnaleźć granicy między pomocą a wyręczaniem. Wyjeżdżając do pracy jako opiekunka seniora możesz myśleć, że powinnaś być na każde jego zawołanie i spełniać każdą jego prośbę. Otóż nie. Opiekunka seniora powinna pomagać mu w codziennym funkcjonowaniu, jednak podstawową zasadą w tej pracy powinna być zasada, że to, co podopieczny potrafi zrobić sam, wykonuje sam. I nie wynika to wcale z lenistwa opiekunki, a wręcz przeciwnie – troski o zachowanie jego zdrowia na dłużej. Często opiekunki, które zaczynają swoją przygodę z pracą w opiece dają wyraz swojemu współczuciu i serdeczności wyręczając seniora w dobrej wierze. Niestety, takim zachowaniem przynoszą seniorom więcej szkody niż pożytku.

Co senior powinien robić sam, a w czym powinna pomagać opiekunka?

Podstawowym zadaniem opiekunki jest umożliwienie zachowania jak największej samodzielności podopiecznego. Aby tego dokonać należy pozwolić mu na funkcjonowanie w miarę możliwości (zależnie od stanu zdrowia) normalne. I tak senior, który chodzi samodzielnie może samodzielnie się ubierać, myć, czesać, załatwiać potrzeby fizjologiczne w toalecie, chodzić na spacery, a także pomagać w obowiązkach domowych, np. w prasowaniu. Senior, który korzysta z balkonika może wychodzić na krótkie spacery, myć i ubierać górne partie ciała, pomagać w składaniu ubrań itp. Seniorowi leżącemu można umożliwić samodzielne jedzenie, czesanie, a także aktywności, które będzie umiał wykonywać w łóżku. Bardzo ważny jest fakt, że dzięki temu seniorom nie będzie groziła otyłość i nadwaga, zmniejszą ryzyko osteoporozy, nie będą mieli obrzęków, a także problemów z pamięcią i odleżynami.

Dlatego zanim pomożesz (wyręczysz) seniorowi w jakiejś czynności, zastanów się dwa razy czy nie może wykonać tego samodzielnie. To bardzo trudna sztuka balansowania na granicy pomocy i wyręczania, jednak w ostateczności przynosi wiele pożytku podopiecznym.